เมื่อวาน เพิ่งพานีโอไปหาหมอมาตามทีนัดครั้งสึดท้าย หมอบอกว่าไม่เป็นอะไรแล้ว แต่ให้ระวังเรื่องโรคหัวใจแทน ให้ระวังเรื่องน้ำหนักด้วยเพราะอาจทำให้เป็นโรคหัวใจได้ง่าย  ตอนนี้ก็เลยต้องเริ่มทำการลดน้ำหนักทั้งบ้านเลย ไม่รู้จะได้ผลมากน้อยแค่ไหน แต่ก็จะพยายามเท่าที่จะทำได้

วันนั้น  ตอนที่แม่ตะโกนบอกว่านีโอโดนงูกัด ทำให้หวนไปนึกถึงตอนที่แม่บอกว่าไวท์โดนรถชนเลย ตอนนั้นยังนึกว่าแม่พูดเล่น ไม่ได้รีบออกไปดู พอไปถึง มันก็ตายพอดี คิดแล้วก็ยังเสียใจอยู่ พอคราวนี้ได้ยินแม่เรียก ก็รีบออกไปดู เห็นนิโอร้องและวิ่งยกขาหน้ามาหา เลยคว้าเอาเศษผ้าแถวนั้น มามัดไว้เหนือแผล แล้วคว้ากุญแจรถสตาร์ทออกไปกับแม่แทบไม่ทันเลยละ
โชคดีที่ยังเช้า ตี5กว่าๆ รถไม่ติด เลยไปโรง'บาลม.เกษตรเร็ว มาถึงภายใน 10-15 นาที
พอไปถึงแผนก ER ตอนที่บอกว่านีโอโดนงูกัด ก็กังวลไปเรื่อย เพราะไม่รู้ว่างูที่กัดเป็นงูอะไร ไม่อยากจะคิดว่าเป็นงูพิษ แต่จากที่เคยอ่านๆมา ถ้าไม่เห็นตัวงู แต่รอยเขี้ยวมี 2รู ให้สันนิษฐานว่าเป็นงูพิษได้เลย แล้วแม่ที่เห็นงู ก็บอกไม่ได้ว่าเป็นงูอะไรเช่นกัน เพราะตอนตี5กว่าๆเนี่ยก็ยังมืดอยู่ เห็นลวดลายงูก็ไม่ชัด ไม่ใช่งูเขียวแน่ แต่สีงูก็ไม่ดำสนิท มันงดตัวอยู่บนพื้นหิน ฝังตรงข้ามกับน้าบ้าน
หมอถามว่าโดนงูอะไรกัด ก็บอกกันไม่ได้ แถมนีโอก็ร้องตลอด ตอนนั้นก็หวังพึ่งหมออย่างเดียวเลย ขาที่โดนกัดก็เริ่มบวม สุดท้ายหมอก็ตัดสินใจจะฉีดเซรุ่มแก้พิษงูเห่าให้  (ถ้าฟังที่หมดพูดไม่ผิดอะนะ)

หลังจากนั้นก็รอดูอาการไปก่อน พอผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ขานีโอบวมอย่างเห็นได้ชัด ไม่เกี่ยวกับนำเกลือที่ให้แน่นอน เพราะให้คนละข้างกับที่โดนกัด  หมอก็แวะมาดูอาการบ่อย แล้วก็ฉีดยาระงับการปวดเพิ่มนิดหน่อย

พอผลการตรวจเลือดออกมา หมอก็เดินมาบอกว่าผลตรวจจากเลือดปกติ  ดูจากแผลและอาการของนิโอ ก็จัดว่าอยู่ในระดับความรุนแรงน้อย  ซึ่งจัดว่าอยู่ในเกณฑ์ดี ไม่น่าห่่วงมาก แต่ต้องอยู่ดูอาการต่อ เพื่อให้แน่ใจว่าฉีดเซรุ่มถูกชนิด เนื่องจากเราไม่ได้เอางูมาด้วย เซรุ่มที่ฉีดเข้าไป อาจจะผิดประเภทก็ได้  
เอิ่ม ก็บอกหมอไปเหมือนกันว่าตกใจอะ แต่หมากับงู ก็คิดถึงหมามากกว่าอะนะ เลยรีบพาหมามาหาหมอดีกว่า ถ้ามัวแต่ตีงู หมาก็อาจจะไม่รอด   ยังแอบประชดเลยว่าถ้าคราวหน้ามีอีก จะถ่ายรูปงูมาให้หมอดูแทนละกัน  แต่ อย่าให้มีอีกเลยจะดีกว่า 
แต่พอคิดๆอีกที หมอก็พูดถูก ถ้าเราสามารพนำซากงู หรือบอกชนิดงูได้ถูก การรักษาก็จะทำได้เร็วขึ้น

วันนั้นก็นั่งเผ้านีโอทั้งชุดปาจามานั้นแหละ นั่งเผ้ากันเกือบครึ่งวัน กว่าหมอจะยอมปล่อยให้กลับบ้านกันได้ เฮ้อ
สุดท้าย หมอก็จ่ายยาแล้วก็ยังนัดดูอาการวันรุ่งขึ้น และก็เมื่อวานอีกรอบ ตอนนี้ก็โล่งไปได้เปราะนึงละ

แล้วก็โชคดี ที่มีเพื่อนเป็นสัตวแพทย์ เลยโทรไปขอคำปรึกษาได้ตลอด ก็ค่อยอุ่นใจขึ้นเยอะ

ยังไรก็ตาม ต่อไป ตอนพานีโอและพรรคพวกไปเดินเล่น ต้องระวังมากขึ้นแล้ว  เฮ้อ...

ปล.
- สันนิษฐานว่า งูที่กัดนีโอ อาจจะแค่ขู่ กัดไม่ไม่ปล่อยพิษ หรือปล่อยในปริมาณที่น้อย จึงทำให้นีโอไม่เป็นไรมาก ซึ่งโชคดีมากถึงมากที่สุด
- แม่เล่าว่างูต้นเหตุมี 2 หัว ไม่ค่อยอยากจะเชื่อ แต่แปลกที่้ขานีโอมีรอยเขึี้ี้ยวอยู่ 4 รู  ด้านหน้าขา 2รู และ ด้้านหลังอีก 2